Nie pomagaj koleżankom w szkole, czy w pracy.

Żyjemy w czasach pięknych możliwości i jeśli ktoś czegoś potrzebuje, to może zapłacić i skorzystać z jakiejś usługi lub produktu. Nie rób z siebie pośmiewiska, bo one się z Ciebie później śmieją.

The post Nie Pomagaj Koleżankom appeared first on Hubert Hurban.

Ile zarabia rzecznik Lewicy i dlaczego ma aż tak duży problem z odpowiedzią?

The post Ile Zarabia Rzecznik Lewicy? appeared first on Hubert Hurban.

W konsekwentym robieniu nie chodzi jedynie o szczęście, czy łaskę, kiedy wszechświat w końcu da Ci szansę.

W systematyczności chodzi o to, by przy każdej próbie, kolejnej serii, czy porażce, wyciągnąć lekcję, spróbować coś usprawnić i przy następnej okazji zrobić to lepiej.

The post Dlaczego Szczęście Nie Wystarczy? appeared first on Hubert Hurban.

Ludzie dziś chcą wyłącznie „złotych rozwiązań”.

Jednej rady, jednej decyzji, która magicznie odmieni całe życie.

Nikt nie chce już cegiełek. Marginalnych zysków.
Małych ruchów, które powtarzanych codziennie.

Po co mam oszczędzać, skoro i tak nie uzbieram na wkład?”
Po co mam zacząć biegać, skoro nie obudzi mnie to jutro jako nowego człowieka?

Nawet kiedy ktoś daje im realną wskazówkę, to oni nie szukają rozwiązania. Szukają powodu, dlaczego to „nie działa”.

The post Masz Depresję? Idź Pobiegaj appeared first on Hubert Hurban.

A czy Ty mógłbyś płacić wyższe podatki w imię wyższego dobra nas wszystkich?

Przepraszam… Dobra naszych elit.

The post Wyższe Podatki? appeared first on Hubert Hurban.

Nie Wynajmuj Mieszkania, Dopóki Tego Nie Wiesz

Przy wynajmie mieszkania ludzie często patrzą głównie na cenę, a później są zdziwieni, że prawdziwy problem zaczyna się po podpisaniu umowy.

Cena jest ważna, ale jeszcze ważniejsze są warunki. Tanie mieszkanie może finalnie kosztować Cię więcej nerwów niż droższe, ale normalnie ogarnięte.

Najpierw sprawdź, czy to najem całoroczny, bo niektóre oferty wyglądają dobrze, dopóki nie okaże się, że od czerwca musisz zniknąć.

Dopytaj o czynsz, rachunki, media, internet, ogrzewanie i wszystko, co generuje stałe koszty.

Jeśli ogłoszenie nie podaje konkretów, tylko zostawia same ogólniki, to już jest sygnał ostrzegawczy. Im mniej informacji w ogłoszeniu, tym większa szansa, że coś jest niewygodne do powiedzenia.

Zwróć uwagę na zdjęcia. Mało zdjęć? Coś do ukrycia. Nie pokazali wszystkich pomieszczeń? Coś do ukrycia. Zdjęcia robione tak, żeby nic nie było widać? Też wiadomo. Jeśli mieszkanie wygląda średnio już na zdjęciach, na żywo raczej nie dozna magicznej przemiany. Szczególnie gdy czuć klimat głębokiego PRL-u, wtedy rzeczywistość zwykle jest bardziej brutalna.

Patrz też na praktykę życia, nie tylko na wnętrze. Jaka lokalizacja, czy blisko przystanki, sklep, dworzec, dojazd do pracy. Czy okolica jest spokojna czy imprezowa. Czy wieczorem jest głośno. Czy mieszkanie jest dobrze oświetlone. Jaka kondygnacja.

Parter, piwnica, niski poziom to często chłód, wilgoć i mniej światła.

Nie jeździj oglądać wszystkiego jak leci, bo szkoda czasu i energii. Wybierz sobie najlepszą opcję, ewentualnie dwie lub trzy.

Zrób research. Zadzwoń. Zadaj konkretne pytania. Poproś o dodatkowe zdjęcia. Dopiero potem jedź. Lepiej poświęcić 15 minut na telefon niż pół dnia na wycieczkę i rozczarowanie.

Umowa to dobry znak. Jasne zasady to dobry znak. Protokół zdawczo-odbiorczy to dobry znak. Jeśli wchodzi agencja i prowizja, to nie Twój problem. Jeśli pojawia się notariusz, przynajmniej wiadomo, że ktoś traktuje temat poważnie.

Przy wprowadzeniu rób zdjęcia wszystkiego. Ściany, meble, sprzęty, licznik, stan łazienki, stan kuchni. Jeśli coś jest popsute, zgłaszaj od razu. Niczego nie naprawiaj na własną rękę bez ustaleń.

Na każdy wydatek bierz rachunek albo fakturę. Nie licz na pamięć i dobre intencje.

Przy oddaniu kluczy zrób to samo jeszcze raz. Zdjęcia, filmik, stan mieszkania, oględziny. To ogranicza pole do późniejszych opowieści, że czegoś nie było albo coś było inaczej.

Nigdy nie planuj przeprowadzki na styk. Zostaw sobie zapas czasu. W teorii wszystko zawsze ma być gotowe.

W praktyce zawsze może wydarzyć się coś, co rozwali plan. Im mniej naiwności na starcie, tym spokojniejsze życie później.

The post Nie Wynajmuj Mieszkania, Dopóki Tego Nie Wiesz appeared first on Hubert Hurban.

Uświadamianie Polityczne Nie Ma Sensu

Coraz częściej mam wrażenie, że samo uświadamianie ludzi już nie wystarcza.

Wielu naprawdę widzi, w jakim kierunku idzie świat, widzi propagandę, podziały społeczne, kryzys wartości, chaos informacyjny, spadek odpowiedzialności i kulturę życia na skróty.

Problem polega na tym, że sama świadomość nie zmienia rzeczywistości.

Można wiedzieć, co szkodzi, i dalej to wybierać.

Można rozumieć mechanizmy manipulacji, a mimo to codziennie im ulegać.

Można narzekać na upadek świata, jednocześnie dokładając do niego własną cegłę biernością, wygodą i brakiem dyscypliny.

Dlatego dziś bardziej niż kolejnych alarmów potrzebujemy realnych działań.

Mniej pustych debat, więcej odpowiedzialności. Mniej komentowania wszystkiego, więcej budowania czegokolwiek. Lepszych rodzin. Zdrowszych relacji. Silniejszych charakterów. Uporządkowanego życia. Środowisk, które premiują rozwój zamiast degeneracji.

Nie wierzę już, że wszystko zmieni jeden film, jeden post czy jedno przebudzenie społeczne. Wierzę, że kierunek zmienia się oddolnie przez ludzi, którzy zaczynają wymagać od siebie, dawać przykład i tworzyć wokół siebie coś trwałego.

Cywilizacja nie psuje się tylko na szczytach władzy. Psuje się w codzienności i dokładnie tam może też zacząć się jej odbudowa.

The post Uświadamianie Polityczne Nie Ma Sensu appeared first on Hubert Hurban.

Prawakom Oczywiście Przeszkadza System Kaucyjny

Dzisiaj o tym, jak butelki i puszki podzieliły Polaków.

W całym tym zamieszaniu o system kaucyjny przestało mnie interesować, czy jest to zrobione dobrze, czy mogłoby być lepiej. Zaczęło przerażać mnie, jak ludzie bezrefleksyjnie bronią procesu, który nadwyręża ich portfel i daje nadzieję wpływu. Ważne, że jest poczucie zmiany. Ważne, że narracja się zgadza. Ważne, że boli drugą stronę.

The post Prawakom Oczywiście Przeszkadza System Kaucyjny appeared first on Hubert Hurban.

Motywy filmowe, które psują filmy. 

1. Dzieci ratujące świat

Nie chodzi o dzieci. Chodzi o absurd. Scenariusz, w którym dorośli są mentalnie wyłączeni z prądu, a jedyną działającą istotą jest dwunastolatek z „intuicją”, to intelektualna kapitulacja. Dziecko jako katalizator emocji. Ok. Dziecko jako jedyny strateg, wizjoner i nośnik prawdy. Nie. Zwłaszcza w filmach, które jednocześnie epatują przemocą, traumą i tematami, których ten sam dzieciak nie powinien nawet oglądać.

2. Antagonista o IQ kartofla

Zło nie musi być sympatyczne, ale musi być kompetentne. Wróg, który podejmuje decyzje jakby losował je z kapelusza, nie jest zagrożeniem. Jest rekwizytem. Jeśli protagonista wygrywa tylko dlatego, że przeciwnik jest idiotą, to nie jest zwycięstwo. To oszustwo narracyjne. Konflikt bez intelektualnego napięcia jest bez sensu.

3. Humor „millenialsowy”

Każde napięcie musi być rozbrojone żartem. Każda scena grozy skomentowana autoironią. To nie dystans. To tchórzostwo scenariuszowe.

4. Pubudka z koszmaru

NIKT TAK NIE WSTAJE!!!

5. Horrory typu „MORDA”

Nie straszenie. Zaskakiwanie głośnością. To nie jest budowanie napięcia. To test głośników.

6. Moc przyjaźni

Fabuła się sypie, ktoś krzyczy, że „jesteśmy razem” i nagle fizyka przestaje obowiązywać.

7. „Nie mogę ci powiedzieć, ale mi zaufaj”

Narracyjny odpowiednik: „autor nie wie, jak to wytłumaczyć”. Jeśli postać nie mówi, bo „tak”, to nie jest tajemnica. To lenistwo.

8. Odradzanie głównego bohatera w nieskończoność

Wszyscy mówią: nie idź. On idzie, bo jest głównym bohaterem i świat musi się do tego dostosować.

9. Darcie ryja zamiast rozsądku

Postać w panice krzyczy, płacze. Nie dlatego, że tak by zrobił człowiek a dlatego, że scenariusz potrzebuje hałasu.

10. Schematyczny „biały zły”

Głupi. Zwyrodniały. Zboczony. Nie postać. Symbol polityczny. Jednowymiarowy straszak zamiast realnego antagonisty.

The post Co Mnie Denerwuje w Filmach? appeared first on Hubert Hurban.

Chodzenie na koncerty nie jest mi obce, ale ostatnio odbyłem dyskusję dotyczącą tego, dlaczego przestałem to robić.

Moim zdaniem to nie jest starość, a dorosłość. Przeanalizowałem sobie bilans zysków i strat takiej rozrywki i wyszło mi, że chodzenie na koncerty kompletnie mi się nie opłaca nie tylko ze względu na zasoby finansowe, ale również zasoby przyjemności i czasu.

Rozumiem, że nie wszystko, co przyjemne musi się opłacać, itd., ale to już po prostu nie dla mnie.

Jeśli to lubisz, to OK, nie czuj się pokrzywdzony tym filmem. To tylko moja opinia.

The post Dlaczego Przestałem Chodzić Na Koncerty? appeared first on Hubert Hurban.