Lektor

lektor

Potrzebujesz lektora? Idealnie!

Lektor jest w naszej ofercie od lat! Mamy na swoim koncie wiele projektów, począwszy od bycia lektorem do filmów po komentowanie rozgrywek online na żywo.

założyciel hubert hurban

Hubert Hurban
Użyczam swojego głosu głównie do filmów dokumentalnych i animacji dla firm. Staram się również modulować go pod potrzeby klienta (smutek, radość, podekscytowanie, horror).

1 strona A4 (czcionka rozmiaru 10, około 400 słów) – 50 zł

Udzielałem głosu np. w filmach poniżej:

Chcesz do nas dołączyć?
Zapraszamy do KONTAKTU!

Lektor do filmów

studio filmowe

Niektórzy uważają, że dźwięk w filmie jest ważniejszy niż jakość nagrania. Dobra historia z piękną oprawą dźwiękową zostaje w pamięci na długo, pomimo gorszej jakości kamery.

Lektor do filmów to w naszym kraju powszechne zjawisko. Każdy twórca wideo chciałby, aby narrację w jego filmie prowadził przyjemny dla ucha głos, który wprowadzi widza w historię.

Lektor do czytania

Planujesz wydać audiobook, lecz potrzebny Ci jeszcze tylko lektor do czytania, który poprowadzi słuchaczy przez Twoją opowieść? Audiobooki są w naszym kraju coraz bardziej popularne, dlatego warto wykorzystać ten moment na stworzenie własnego!

Chcesz, by Twój audiobook poprowadził lektor, który będzie miał przyjemny i wyraźny dla słuchacza głos? Idealnie trafiłeś!

Lektor do wynajęcia

Reklamy są tworzone już od wielu lat, a ich ilość każdego dnia diametralnie rośnie. Jak się wyróżnić z tak dużego tłumu konkurencji? Charakterystyczny głos lektora jest tutaj odpowiedzią!

Reklama musi być krótka, treściwa, a przede wszystkim miła dla potencjalnego klienta, by mógł kojarzyć markę z pozytywnymi emocjami. Przyjemny głos, który zostanie w pamięci i wyróżnia się z tłumu to szansa, aby Twoja reklama nabrała zupełnie innej barwy!

Daj nam znać, czego dokładnie potrzebujesz, a chętnie pomożemy!


Akceptuję postanowienia polityki prywatności.

dwaha hubert hurban separator

Czytanie filmu przez lektora, tłumaczenie lektorskie (pot. szeptanka; ang. voice-over) – jedna z trzech technik lokalizacji filmów (obok dubbingu i napisów) polegająca na nałożeniu na oryginalną ścieżkę dźwiękową dodatkowej, zawierającej tłumaczenie czytane przez lektora. Została przyjęta w krajach byłego Związku Radzieckiego oraz w Polsce. W innych krajach nie jest w ogóle stosowana lub w bardzo ograniczonym zakresie, np. w filmach dokumentalnych.

W latach powojennych zagraniczne filmy wyświetlane były w polskich kinach w dwóch wersjach – z dubbingiem lub z napisami. Ponieważ w tamtym okresie w Polsce działały tylko dwa studia zajmujące się opracowaniem filmów, w których łącznie pracowało kilkadziesiąt osób, ze względu na wysokie koszty i długi okres realizowania dubbingu oraz małą rozdzielczość telewizorów, uniemożliwiającą stosowanie napisów, zdecydowano się, aby część ramówki nadawać w wersji z dubbingiem, a pozostałą w wersji lektorskiej. W latach 80. technika ta została przyjęta w polskiej telewizji jako podstawowa forma tłumaczenia zagranicznych filmów na język polski i jest z powodzeniem stosowana do dziś. Obecnie także dystrybuowane w Polsce wydawnictwa DVD, a wcześniej VHS, posiadają najczęściej wersję filmu z polskim lektorem, przy czym nowsze nośniki zwykle dają możliwość wyboru sposobu tłumaczenia (np. pomiędzy napisami i lektorem). Rzadziej lektor czyta tłumaczenie w projekcjach kinowych – tu zazwyczaj mamy do czynienia z napisami. Natomiast w przypadku produkcji adresowanych do dzieci standardem jest tworzenie dubbingu.

Przed upowszechnieniem się nośników magnetycznych tłumaczenie dialogów do filmów emitowanych w telewizji było czytane na żywo i nienagrywane. Czytanie na żywo jest do dzisiaj praktykowane w niektórych kinach.

Lektorzy czytający tłumaczenie w filmach to przede wszystkim spikerzy radiowi nieposiadający wykształcenia aktorskiego (m.in. Tomasz Knapik, Stanisław Olejniczak, Maciej Gudowski, Janusz Szydłowski). Zawodowymi aktorami są m.in. Jacek Brzostyński, Piotr Borowiec, Henryk Pijanowski i Radosław Popłonikowski. W filmach fabularnych listę dialogową bardzo rzadko czytają kobiety. Te częściej (zwłaszcza Krystyna Czubówna) są angażowane do czytania narracji w filmach dokumentalnych.

O stosowaniu szeptanki decydują przede wszystkim upodobania widzów. Według badań z 2002 roku, 50,2% Polaków woli oglądać filmy z listą dialogową czytaną przez lektora. W 2007 roku za lektorem opowiadało się 45% respondentów, identyczną liczbę głosów otrzymał dubbing. M.in. z tego powodu techniki tej używają wszystkie największe polskie stacje telewizyjne oraz większość kanałów zagranicznych emitujących program w polskiej wersji językowej.

Jako zalety lektora wymieniane są:

  • Krótszy czas i niższy koszt realizacji niż w przypadku dubbingu – przygotowanie wersji filmu pełnometrażowego z lektorem trwa zwykle 2-3 dni, podczas gdy wykonanie dubbingu może trwać kilka tygodni i wymaga zaangażowania dużej liczby osób,
  • oryginalne głosy postaci w filmie pozostają słyszalne w momentach, kiedy lektor nie czyta,
  • widz może skupić więcej uwagi na obrazie niż w przypadku napisów,
  • widz może chwilami nie patrzeć na obraz podczas dialogów, bez utraty ciągłości fabuły.

Wady:

  • Mimo iż oryginalny dźwięk narodowy (głosy) jest w jakimś stopniu słyszalny, to w przeciwieństwie do dubbingu wyciszona zostaje również ścieżka międzynarodowa, czyli muzyka i dźwięki otoczenia,
  • tłumaczenie często wymaga stosowania skrótów i streszczeń ze względu na ograniczenia czasowe,
  • często nie wiadomo, kto do kogo mówi – aby zmniejszyć ten problem, listę dialogową może czytać dwoje lektorów, kobieta – wypowiedzi kobiet, mężczyzna – wypowiedzi mężczyzn. Jest to metoda popularna w Rosji. W Polsce w filmach fabularnych stosowana jest bardzo rzadko, ale już w filmach dokumentalnych zdarza się, że jeden lektor czyta narrację, a drugi wypowiedzi ludzi,
  • lektor zagłusza oryginalne głosy aktorów, co utrudnia uczenie się języków obcych przez obywateli danego kraju (istnieje korelacja pomiędzy znajomością języków obcych a formą dostarczania tłumaczeń przez telewizje w danym kraju)